Vandaag was het was het mijn “beurt” om de openingstijden bij Huize Pluis te doen. Het beloofde een dag te worden zoals eerder altijd bij Bunny Bin. Lekker druk en veel plaatsingen. Op het programma stonden tijdens de openingstijden van 10.00 tot 15.00 uur: 7 plaatsingen en 4 nieuwe binnenkomers. Mijn dag begon al om 9.00 uur. Veronica bracht 2 voedsters, moeder en dochter die naar Huize Pluis moesten. Ze heten Saar (links) van 5 jaar en Pien van 3 jaar.
Rond 9.30 uur zijn we met z’n drieën (Saar, Pien en ik) richting Huize Pluis vertrokken.
Om 10.00 uur kwam het 3e konijn binnen van die dag, Ritoru. Een prachtige Japanner konijntje. Dit kleine hummeltje was bij de DA afgegeven door de Dierenambulance om in te slapen. Zijn probleem: Olifantstanden. (omdat de voortanden niet goed op elkaar aansluiten en dus niet natuurlijk afslijten, groeien de tanden door en kunnen dan uit de bek steken, of juist naar binnen in de bek groeien). Controleer regelmatig de tanden van je konijn!) Bij die dierenarts werkt sinds kort een stagiaire die het niet over haar hart kon verkrijgen om dit konijn te laten inslapen. Ze heeft zich over hem ontfermd en gevraagd of Huize Pluis hem wil bemiddelen. Veel dierenartsen knippen deze tanden en dan kan het konijn er weer even tegenaan. Het gevaar van knippen is dat de tanden kunnen splijten en een abces in de wortels kan ontstaan. Sommige dierenartsen vijlen de tanden onder narcose. Het probleem bij vijlen is dat de tanden weer aangroeien. Een permanente oplossing is het laten trekken van de voortanden. Dit levert geen problemen op, maar denk eraan dat ook de achterste stifttanden getrokken moeten worden, deze kunnen ook aangroeien. Voor Ritoru is er goed nieuws. Zijn tanden worden binnenkort verwijderd, en de operatie wordt betaald uit het fonds van Bunny Bin. Ritoru:
Om 10.15 stond het 4e nieuwe konijn op de stoep: Sjonnie. Sjonnie woonde samen met Anita. Anita is helaas overleden en de baasjes wilde afstand doen van Sjonnie:
Om 10.30 brak de storm met koppelingen los. Als eerste konijn van die dag werd Flake gekoppeld aan Yuko. Dit moest binnen gebeuren. Yuko was eerder al gekoppeld geweest aan Carmen (zie eerdere log), maar deze koppeling was voor Yuko niet zo’n succes. Hij keerde helemaal in zichzelf en mocht van Carmen niet uit het voerbakje eten. Inmiddels is Yuko bijgekomen en mocht hij het met Flake proberen. De koppeling met Flake verliep zonder problemen, al was Yuko wel wat voorzichtig.
Om 11.30 kwam de nieuwe echtgenote van Paddy een kijkje nemen. Josefien heet ze. Josefien was net die ochtend opgehaald uit een ander asiel en naar Ede gekomen voor de koppeling aan Paddy. De kleine zwart-witte dame was wel erg onder de indruk van alles wat er met haar gebeurt was vandaag. Ze wilde niet uit het mandje en verschool zich achter haar knuffel. We besloten om de koppeling thuis vandaag niet meer verder te doen. Laat haar vandaag verder eerst maar bijkomen en morgen zien het bazinnetje verder. We hebben inmiddels vernomen dat het het erg goed gaat met die twee.
Om 12.30 diende Puk Puf zich aan. Hij kwam voor een leuke dame. De keuze viel op Pien, de dame die net die ochtend was mee gekomen vanuit Arnhem. Ik heb Pien en Puk Puf even hun gang laten gaan in de ren, nadat hun baasjes uitgebreid waren geïnformeerd over het verloop van een koppeling, want ondertussen diende Marco zich aan die een date had met Dieuwke.
Gelukkig ging alles goed met Pien en Puk Puf, en Pien mocht met Puk Puf mee naar huis.
En daarmee werd Pien het 100e konijn dat we plaatsten sinds de oud gediende van Bunny Bin helpen bij Huize Pluis tijdens de ziekte van Jenni.
De koppeling van Marco en Dieuwke verliep iets heftiger. Marco was erg bang en probeerde telkens uit de ren te ontsnappen door de hekjes weg te duwen. Omdat zijn baasje het toch wel erg spannend vond is ze even weggegaan om een boodschap te doen. Maar zoals jullie weten: het komt allemaal goed. Als hij op zijn eigen terrein is zal hij zich een stuk zekerder voelen.
Filmpje van Marco en Dieuwke
De volgende koppeling was Joost aan Pluizebol. Dit was een erg leuke ervaring. Vader, moeder, zoon en dochter. Normaal gesproken is 4 personen erg druk voor een kleine opvang als Huize Pluis. En kinderen zijn vaak toch erg druk en maken veel lawaai. Nou, dat viel dus reuze mee bij dit gezin. Ze volgden de koppeling op de voet. Er werden foto’s en filmpjes gemaakt, vanaf de binnenkomst van Pluizebol, tot het vertrek van het kersverse echtpaar Joost en Pluizebol, echt heel leuk.
Het 6e konijn voor koppeling was Hendrik. Hij had een blind date met Dropje. En een dropje was ze ook. Een mooie zwarte dame. Iets aan de maat, maar dat mag de pret niet drukken. Hendrik valt op Rubens vrouwen. Een match made in heaven. Nadat de baasjes ook voedingsadvies hebben gekregen, gaan ze op weg naar hun nieuwe paleisje voor de wittebroodsweken.
De laatste koppeling van de dag was Noa. Haar jonge bazinnetje was gevallen voor Noa, ook al was Noa een binnenkonijn en haar partner een buitenkonijn. De ouders waren het er mee eens. Dan moesten ze maar naar binnen en van het voorjaar proberen om naar buiten te gaan. Binnen is ook best gezellig. Kun je ze goed zien. Noa’s nieuwe partner is een prachtige langhaar. Keurig gekamd voor zijn date.
En met Noa als laatste koppeling sloot ik de dag af. Om 16.30 reed ik weer huiswaarts richting Arnhem. 7 konijnen geplaatst, 4 binnen. Het 100e konijn geplaatst. Thuis onze eigen konijnen en cavia’s gevoerd. Moe, maar als vanouds met een fijn gevoel. Deze konijnen kregen vandaag een nieuwe kans. Wat kan daar nu nog tegenop ?
Tot de volgende keer, Sandra
